แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ชรา แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ชรา แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2561

the journey ชีวิตที่เดินทางด้วยความสุข มีจริงหรือไม่


A journey of a thousand miles must begin with a single step. It’s no matter how your story begins or ends. But by now, you should know that all things have an ending.
What makes life worth living, what makes each of us unique, what brings us joy and the suffering that allows us to learn something - that's the journey!  
Stay at present. 

ก็แค่ตามหาจุดจบ จึงต้องมีชีวิตกับการเดินทาง จึงจำเป็นจะต้องมีความสุขกับระหว่างทาง
ยามเมื่อคนเราต้องแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆนั้นเป็นอย่างไร
พวกเค้าที่ยืนมองกันอย่างตกตะลึงชั่วครู่ พึมพำกันคงจะพูดกันว่า  น่าตกใจจริงๆ คงจะ คงจะ และคงจะ อธิบายกันไปตามใจเขานำพา แล้วทุกคนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน เพราะไม่มีอะไรให้ต้องเฝ้าดูต่อไปแล้ว


เหมือนที่ฉันโดดลงมาจากตึกสูง ตัวคนเดียว ตามลำพัง อีกครั้ง.
จะมีกี่ชีวิตจะเพียงพอกับความเจ็บปวดที่กัดกินหัวใจ แทบตาย แต่ไม่ตาย
เหมือนกับการรอดนั้นเข้มแข็ง แต่ผู้รอดทุกคนไม่ได้แช่มชื่นเสมอไป  ก็แค่ตามหาจุดจบ จึงต้องมีชีวิตกับการเดินทาง จึงจำเป็นจะต้องมีความสุขกับระหว่างทาง เพื่อ รอวันสุดท้าย ท้ายสุดก็ไม่มีอะไรที่สุขถาวร

วันศุกร์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2561

นัดตรวจเลือด #คนไม่เคยป่วย แต่ทำให้เห็นอะไรจากการอดตรวจ


วันนี้นัดตรวจเลือด ด้วยความที่ไม่เคยเข้าโรงพยาบาล และคอนเฟิร์มกับแผนกเจาะเลือดว่ามาเจาะวันนี้ได้ เลยตะลีตะลานออกจากบ้านมาก่อนหกโมงเช้า มาถึงก็เจาะไม่ได้ T_T
ต้องมาสัปดาห์หน้า 
มีความ งง เบาๆ  

ก่อนหน้านี้ก็ถามแล้วนี่นา พยาบาลมาทำหน้า wooden smile ใส่ ตูทำไม(วะ) คะ 
แผนกเจาะเลือดก็ไม่บอกว่าต้องเจาะวันก่อนกี่วัน นะคะ หุหุ 
จากความดันต่ำเลยขึ้นมาปกติ ๕๕๕ ฮึ่มมองโลกแง่ดี มันทำให้ความดัน ๙๐/๕๕ ขึ้นมา๑๐๐ กว่าได้ หุหุ
วันนี้เลยป่วยจริงๆเพราะนอนน้อยตื่นเช้า 
สองชั่วโมงเมื่อคืนกำลังตีกลับมาที่่ร่างกายและสมอง
อันนี้ช่วยไม่ได้นะ คนเราห้ามความชราไม่ได้
นั่งมึนๆไปแล้วก็เฮ้ออออ 
ชาติ,ชรา,มรณะ,โสกะ,ปริเทวะ,ทุกขะ,โทมนัส,อุปายาส ครบเลยกรู๊!!
วิภาค โดยไม่วิพากษ์ครบจบในห้านาที แล้วเอามาพิมพ์สรุปแบ่งปันกัน










๒๓ มิถุนายน ครบวัฎฎะ

ดาวดารดาษดุจมณิเต็มผืนกำมะหยี่เหนือโพยมสีหมึก สีตลรัศมีที่ฉายเรื่อยอ่อนแสงหายไปหลังเมฆินทร์ เบื้องล่างสายนทีลัดเลาะแผ่นหิน ทุกโค้งคุ้งส...